This one is my latest favourite. Rahat Fateh Ali Khan never ceases amaze me. I think in some years he is going surpass his uncle and ustaad in the number of recorded songs. Its composed by Sandesh Shandiliya and poetically written by Baabu Singh Mann, the veteran lyricist. No matter how much I write about this song, it just wont be enough. It cannot be described, it has to be felt. So just download/view/Buy ACD and enjoy.

ਆਜਾ ਓ ਆ ਸੱਜਣਾ , ਤਕ਼ਨੇ ਆ ਸੱਜਣਾ,

ਤੇਰੇ ਬਿਨ ਜੀਅ ਨਹੀਂ ਲਗਦਾ, ਜ਼ਰਾ ਭਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਲਗਦਾ ,

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਛੜੇ ਜਾਨੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੀ ਜਿੰਦਗਾਨੀ,

ਕਿਤੋਂ ਆ ਜਾ ਦਿਲ ਜਾਨੀ, ਤਕ਼ ਤਕ਼ ਥਕੀਆਂ ਨੇ ਅੱਖੀਆਂ ਨੁਮਾਣੀਆਂ ,

  

ਤੇਰੇ ਅਨਭੋਲ ਜਿਹੇ ਹਾਸੇ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨੇ,

ਦਿਲ ਤੇ ਤੂੰ ਲੈ ਗਿਆ, ਦਿਲਾਸੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨੇ,

ਚੰਨ ਚੜਿਆ ਕੁਲ ਆਲਮ ਵੇਖੇ , ਮੈਂ ਵੇਖਾਂ ਮੁੱਖ ਤੇਰਾ …

ਲੱਖਾਂ ਚੰਨ ਚੜੇ ‘ਤੇ ਚਮਕੇ , ਸਾਨੂੰ ਸੱਜਣਾ ਬਾਝ ਹਨੇਰਾ |

 

ਓ! ਸਾਹਵਾਂ ਵਿਚ ਤੂੰ ਵਸਦਾ , ਓ! ਰਾਹਵਾਂ ਵਿਚ ਤੂੰ ਵਸਦਾ,

ਤੇਰਾ ਓਹ ਤਕ਼ਣਾ ਮੈਨੂੰ, ਨਹੀਂ ਭੁੱਲ ਸਕਣਾ ਮੈਨੂੰ,

ਜਿੰਦ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੀ , ਯਾਦ ਰਹਿੰਦੀ ਆ ਕਹਾਣੀਆਂ |

 

ਪਿਆਰ ਦੀਆਂ ਖੇਡਾਂ ਬਹੁਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਪਿਆਰਿਆਂ ,ਦੇਰ ਪਾ ਕੇ ਲੱਗ ਜਾਣ ਰੂਹਾਂ ਨੂੰ ਬਿਮਾਰੀਆਂ, 

ਜਦੋਂ ਦੀਆਂ ਲਾਈਆਂ ਅੱਖੀਆਂ, ਦੁਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਈਆਂ ਅੱਖੀਆਂ,

ਤੂੰ ਲੱਗੀਆਂ ਤੋੜ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੂੰ ਮੁੱਖੜਾ ਮੋੜ ਗਿਆ ਹੈਂ,

ਇਹ ਗੱਲ ਤੂੰ ਚੰਗੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਮੇਰੇ ਹਾਣੀਆ |

Video Link :

I only knew that facebook has pirate as an interface language option but i didn’t know that google had the same.

Clicking this link will view google preferences in Pirate. Its pretty fun for a while.

http://www.google.com/preferences?hl=xx-pirate

I was actually laughing on my chair reading some of hilarious terms for pirates.

PS: Try Image search in this language.

There is perhaps no one more enigmatic and interesting poet than Shiv Kumar Batalvi. The following is a poem which touches my heart.

I’ve heard that the bard himself recited this poem many times in ‘mehfils’. I’ve found one rendition by Shiv himself. I dont know if its complete or not. I would be glad to fill incomplete portions if someone helps.

Download this MP3 – (Right Click)

ਸਿਖ਼ਰ ਦੁਪਹਿਰ ਸਿਰ ‘ਤੇ, ਮੇਰਾ ਢੱਲ ਚਲਿਆ ਪਰਛਾਵਾਂ|

ਕਬਰਾਂ ਉਡੀਕਦੀਆਂ, ਮੈਨੂੰ ਜਿਉਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਵਾਂ ।।

ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਥਲ ਤਪਦਾ, ਕੱਲੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਹੋਂਦ ਵਿਚ ਮੇਰੀ |

ਦੁਖਾਂ ਵਾਲੀ ਗਹਿਰ ਚੜੀ, ਵਗੇ ਗਮਾਂ ਵਾਲੀ ਤੇਜ਼ ਹਨੇਰੀ |

ਮੈਂ ਵੀ ਕੇਹਾ ਰੁੱਖ ਚੰਦਰਾ, ਜਿਹਨੂੰ ਖਾ ਗਈਆਂ ਉਹਦੀਆਂ ਛਾਵਾਂ ||

ਲੋਕਾਂ ਮੇਰੇ ਗੀਤ ਸੁਣ ਲਏ, ਮੇਰਾ ਦੁੱਖ ਨਾ ਕਿਸੇ ਨੇ ਜਾਣੇਆ |

ਲੱਖਾਂ ਮੇਰੇ ਸੀਸ ਚੁੰਮ ਗਏਪਰ ਮੁੱਖੜਾ ਨਾ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪਛਾਣਿਆ |

ਅੱਜ ਇਸ ਮੁਖੜੇ ਤੋਂ ਪਿਆ ਆਪਣਾ ਮੈਂ ਆਪ ਲੁਕਾਵਾਂ ||

ਹਿਜਰਾਂ ‘ਚ ਸੜਦੇ ਨੇ , ਸੁੱਖੇ ਰੋਟ ਤੇ ਸੁੱਖੀਆਂ ਚੂਰੀਆਂ |

ਉਮਰਾਂ ਤਾਂ ਮੁੱਕ ਚੱਲੀਆਂ, ਪਰ ਮੁੱਕੀਆਂ ਨਾ ਤੇਰੀਆਂ ਵੇ ਦੂਰੀਆਂ|

ਰੱਜ ਰੱਜ ਝੂਠ ਬੋਲਿਆ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਚੰਦਰਿਆ ਕਾਵਾਂ ||

There have been many version of the tragic love story of Mirza and Sahiban, but all of them focus on the ‘betrayal’ of Sahiban and more on the death of Mirza.

Following one is thought provoking as it is written from different point of view:

ਤੀਰ ਤੋੜ ਕੇ ਸਾਹਿਬਾਂ ਨੇ, ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਮਿਰਜ਼ੇ ਦੀ ਗਵਾਈ,

ਇਕ ਦੀ ਮੌਤ ਕਰਾ ਕੇ ਜਾਨ ਸੱਤਾਂ ਦੀ ਬਚਾਈ,

ਜੇ ਤੋੜੇ ਨਾ ਹੁੰਦੇ ਤੀਰ ਸਾਹਿਬਾਂ ਨੇ, ਰਹਿੰਦੀ ਨਾ ਸੁਹਾਗਣ ਇਕ ਵੀ ਭਰਜਾਈ,

ਮਾੜੀ ਸਾਹਿਬਾਂ ਨੇ ਨਹੀਂ ਕਿਤੀ, ਇਹ ਤਾਂ ਹੋਣੀ ਨੇ ਕਰਵਾਈ,

ਮਾੜੀ ਸਾਹਿਬਾਂ ਤਾਂ ਅਖਵਾਉਂਦੀ, ਜੇ ਹੁੰਦੀ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਬਚਾਈ,

ਨਾਲ ਯਾਰ ਦੇ ਆਪ ਵੀ ਮਰ ਕੇ, ਸਾਹਿਬਾਂ ਨੇ ਤਾਂ ਸੱਚੀ ਪ੍ਰੀਤ ਨਿਭਾਈ।

This can be expressed fully only by following bunch of couplets.

“ਕਿਸੇ ਨੇ ਆਖਿਆ ਮਜਨੂੰ ਨੂੰ, ਓਏ ਤੇਰੀ ਲੈਲਾ ਦਿੱਸਦੀ ਕਾਲ਼ੀ ਵੇ,

ਮਜਨੂੰ ਓਸ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, ਤੇਰੀ ਅੱਖ ਨਾ ਵੇੱਖਣ ਵਾਲ਼ੀ ਏ,

ਆਖੇ, ਵੇਦ ਵੀ ਚਿੱਟਾ ਤੇ ਕੁਰਾਨ ਵੀ ਚਿੱਟੀ, ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਨਾਲ਼ ਸਿਆਹੀ ਕਾਲ਼ੀ ਵੇ,

ਗੁਲਾਮ ਫਰੀਦਾ ਜਿੱਥੇ ਅੱਖੀਆਂ ਲਡ਼ੀਆਂ, ਓਥੇ ਕੀ ਗੋਰੀ ਕੀ ਕਾਲ਼ੀ ਏ।”

 

Translation of the above goes like this, (I apologize in advance for my extremely limited translation capabilities):

Your Laila is black in colour, O Majnu, asked someone,

Majnu replied, You lack the depth of vision to see her real beauty,

Veds and Holy Quran are both made from white pages but its the very black ink which decorates them and give them their meaning,

Such temporal features dont count in love , O Ghulam Farid.

more about Laila – Majnu

more about Khwaja Ghulam Farid

The separation of a beloved one or the mere thought of it, is painful. Only the unfortunates ones, who experience it know what it feels like. And yet it is the one of most written about subject. The literary world is full of touching poems. This topc never ceases to intrigue me.

रंजिश ही सही, दिल ही दुखाने के लिए आ
आ फिर से मुझे छोड़ के जाने के लिए आ

कुछ तो मेरे पिन्दार-ए-मोहब्बत का भरम रख
तू भी तो कभी मुझको मनाने के लिए आ

पहले से मरासिम* न सही, फिर भी कभी तो
रस्मे-रहे दुनिया ही निभाने के लिए आ

किस किस को बताएँगे जुदाई का सबब हम
तू मुझ से ख़फ़ा है, तो ज़माने के लिए आ

एक उमर से हूँ लज्जत-ए-गिर्या से भी महरूम
ए राहत-ए-जाँ मुझको रुलाने के लिए आ

अब तक दिल-ए-खुशफ़हम को तुझ से हैं उम्मीदें
यह आखिरी शमाएँ भी बुझाने के लिए आ

– फ़राज़

See more of Ahmed Faraz at Kavitakosh.org

If we have to take just one person to represent Indian film fraternity, the unanimous choice will be Aamir Khan. He is All-in-one of films. An accomplished actor, a part time singer and an promising director/producer. He redefined parenting in gone December with Taare Zameen Par. A matchless movie. It perfectly gives the right message I.e. How to be a good parent without all the boring lectures we’ve heard in other flicks. The dialogues and scenes are quite exceptional and touching. Especially the scene in which Ishan’s father is told by his mentor/teacher Ram, the true meaning of taking care. It is a must see film for everyone who is grown-up-child, parents-to-be and parents.

If the acting and theme of the film is the body of the flick then music by Shankar, Ehsaan and Loy is the soul of the flick. The songs are original, emotional and very touching. This has to be the best work of Prasoon Joshi so far.

Since gaming is my passion, i cannot stay away much longer from them. Gaming after all these years has mixed with my blood like an alchohal in an alchoholic. Earlier it was Ragnarok India. Since that gaming server is in the tatters now, i am now hooked to something called World of Warcraft. And this game is humongous. It a total different universe with fantasy based theme. Those who have seen or read Lord of the Rings Trilogy will be familiar with races like Night Elves, Dwarfs, Gnomes, Orcs, Trolls & Undeads. And it continues the WC saga right after Warcraft III: The Frozen Throne (WCIII:TFT). At the moment I am playing a Tauren Druid with players from India. The best part about WoW (World of Warcraft) is that its quest system and PvP system are quite comprehensive and interesting. Apart from one or two quests, i’ve not encountered quest that involves intense grinding.

Its so much popular nowadays that Southpark featured a full episode around this epic game : Make Love not Warcraft

Kudos to Blizzard for making such a comprehensive MMORPG.

This is another melodious song in teh voice of teh Mohit Chauhan (Silkroute fame).

And I am quite gripped by this song. Its simple and without going for complex words found in usually in ghazals is able to convey mood of the song. “Tera naa hona, jaane kyun hona hi hai” – accurately depicts the feeling experienced by ones in love. I could not have said it more simply. Good lyrics are only half part of a good song. They are nothing if not sung in proper manner. Mohit Chauhan does this job superbly. His voice is suitably ecstatic for this song.

Is he gonna be next Kay Kay?

ना है यह पाना… ना खोना ही है, तेरा ना होना जाने क्यों… होना ही है,
तुमसे ही दिन होता है, सुरमई शाम आती है ,
तुमसे ही तुमसे ही …
हर घड़ी साँस आती है, ज़िंदगी कहलाती है,
तुमसे ही तुमसे ही …

ना है यह पाना… ना खोना ही है, तेरा ना होना जाने क्यों… होना ही है,

आंखों में आँखों तेरी, बाँहों में बाहें तेरी,
मेरा ना मुझ में कुछ रहा… हुआ क्या,
बातों में बातें तेरी, रातें सौगातें तेरी ,
क्यूँ तेरा सब यह हो गया… हुआ क्या,
मैं कहीं भी जाता हूँ , तुमसे ही मिल जाता हूँ,
तुमसे ही तुमसे ही …
शोर में खामोशी है, थोड़ी सी बेहोशी है,
तुमसे ही तुमसे ही …

आधा सा वादा कभी, आधे से ज़्यादा कभी,
जी चाहे है कर लूँ इस तरह वफ़ा का,
छोड़े ना छूठे कभी, तोड़े ना टूटे कभी,
जो धागा तुमसे जुड़ गया वफ़ा का,
मैं तेरा सरमाया हूँ, जो भी मैं बन पाया हूँ,
तुमसे ही तुमसे ही …
रास्ते मिल जाते हैं, मंज़िलें मिल जाती हैं
तुमसे ही तुमसे ही …

ना है यह पाना… ना खोना ही है, तेरा ना होना जाने क्यों… होना ही है,

We use them everyday and in every sphere of life. But why does our currency notes have only picture of one person on them? From 10 to 1000, its all picture of one person. Did we attained freedom by only sole efforts of one man? Or is it that like every other politician, our bureaucrats have also forgotten the contribution of other men & women in freedom struggle.

Look at the various denominations of the dollar – It has full range of its forefathers and important persons portrayed on them.

When the whole nation is literally euphoric on re-discovering the Father of Nation, why this discrimination against the sons and the daughters of India? I am unable to understand the reason for this apathy. Where are the portraits of likes of Maulana Abul Kalam Azad, Subash Chandra Bose, Shaheed Bhagat Singh, Rajguru, Sukhdev, Shaheed Udham Singh, Mangal Pandey, Abdul Ghaffar Khan, Lala Lajpat Rai, Chandrashekhar Azad, Sardar Patel, Bal Gangadhar Tilak and the list goes on…….

Bah! When Indian Govt. will start paying attention to such matters?